Ένας οιονεί δικτάτορας, πρόεδρος χώρας που εντάσσεται στο NATO, απειλεί να κατακτήσει με βίαια μέσα (διάβαζε: πόλεμο) έδαφος που ανήκει σε άλλη, πολύ πιο αδύναμη χώρα του NATO.
Ανεξάρτητα από το εάν η απειλή μετουσιωθεί, τελικά, σε πολεμική πράξη, δεν παύει να δημιουργεί "δεδικασμένο" στο εσωτερικό του NATO. Έτσι ώστε μία ισχυρότερη χώρα της συμμαχίας να "νομιμοποιείται", πλέον, να απειλεί ευθέως την εθνική κυριαρχία μίας λιγότερο ισχυρής.
Οφείλουμε, ως εκ τούτου, βαθιά υπόκλιση στους συμπολίτες που πανηγύριζαν για την επανάκαμψη του παρανοϊκού τέρατος στην ηγεσία της ισχυρότερης (πρώην) δημοκρατίας του πλανήτη. Επειδή θα καταπολεμούσε την Woke ατζέντα... Επειδή θα όρθωνε φραγμούς στη μετανάστευση και τα εμβόλια... Επειδή θα καταργούσε τα "υπερβολικά" κοινωνικά δικαιώματα (μεταξύ των οποίων, το δικαίωμα μίας γυναίκας να αρνείται να καταστεί δια νόμου αναπαραγωγική μηχανή)... Ή απλά, επειδή "θα έφερνε" την επί Γης ειρήνη!
Ανάμεσα στους υμνητές και πανηγυρίσαντες είναι, δυστυχώς, και κάποιοι πρώην δικοί μου φοιτητές, που θα κληθούν πρώτοι να "βγάλουν το φίδι από την τρύπα" αν, ο μη γένοιτο, το υπερατλαντικό τέρας βρει μιμητές κάπου εδώ στη γειτονιά μας. Το οποίο τέρας, φυσικά, δεν πρόκειται να κουνήσει το δαχτυλάκι του για να μας γλιτώσει τούτη τη φορά...
Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου