Οι «Τούρκοι» που ήταν οι πιο Έλληνες!

Το 2024 ο Ολυμπιακός κέρδισε ένα σημαντικό ευρωπαϊκό τρόπαιο στο ποδόσφαιρο, σε τελικό αγώνα που φιλοξενήθηκε στο νέο, τότε, γήπεδο της ΑΕΚ. Μία θλιβερή μειοψηφία οπαδών της πειραϊκής ομάδας, πέραν των φυσικών καταστροφών που προκάλεσε στο γήπεδο, άφησε το "ηθικό" στίγμα της στους τοίχους του γηπέδου με συνθήματα που αποκαλούσαν, χλευαστικά, "Τούρκους" όσους σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με την ΑΕΚ.

Ανάλογη συμπεριφορά επέδειξαν πρόσφατα οπαδοί του Ολυμπιακού στην μπασκετική έδρα της ΑΕΚ, στην οποία φιλοξενείται (!) η ομάδα τους για τα "εντός έδρας" παιχνίδια της.

Ας δούμε, λοιπόν, πόσο "Τούρκοι" ήταν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες που, μεταξύ άλλων, ίδρυσαν την ΑΕΚ. Το κείμενο γράφτηκε το 2024, μετά τον ευρωπαϊκό τίτλο που κατέκτησε ο ΟΣΦΠ στην "Αγιά Σοφιά". (Την εποχή εκείνη, το γήπεδο αυτό ήταν έδρα της εθνικής ομάδας.)

--------------------------------

Κάποια παιδιά έγραψαν τη λέξη «Τούρκοι» στους τοίχους της «Αγιά Σοφιάς». Ίσως δεν γνώριζαν ότι αναφέρονταν σε κάποιους που υπήρξαν πιο Έλληνες από τους Έλληνες!

Ο πρόσφατος τελικός του UEFA Europa Conference League προκάλεσε γλυκόπικρα συναισθήματα στους φίλους της ΑΕΚ.

Από τη μία, νιώσαμε περήφανοι που το νέο γήπεδο της ομάδας μας - ένα αληθινό αρχιτεκτονικό στολίδι - κρίθηκε άξιο να φιλοξενήσει έναν ευρωπαϊκό Τελικό ποδοσφαίρου. Και, ακόμα περισσότερο, που η θετική ενέργεια αυτού του γηπέδου (το οποίο είναι η βασική έδρα των αγώνων της εθνικής ομάδας) συνέβαλε ώστε το ευρωπαϊκό κύπελλο να πάει στα χέρια μίας ελληνικής ομάδας. Έστω και αν αυτή αποτελεί τον σπουδαιότερο ανταγωνιστή της ΑΕΚ στο εθνικό πρωτάθλημα!

Από την άλλη, όμως, νιώσαμε θλίψη απέραντη για τη συμπεριφορά μίας ελάχιστης μερίδας «φιλάθλων» προς το γήπεδο της ΑΕΚ. Θα παρακάμψω τα «λάφυρα» των σπασμένων καθισμάτων (αυτά, δυστυχώς, αποτελούν θεσμό στα γήπεδα) και τις άλλες καταστροφές στους εσωτερικούς χώρους του γηπέδου. Θα παραβλέψω, επίσης, κάποιες (απαθανατισμένες και υπερηφάνως δημοσιοποιημένες) απρέπειες που πρόσβαλαν όχι την ΑΕΚ, αλλά το ίδιο το ποδόσφαιρο ως άθλημα. Θα σταθώ, όμως, σε κάτι που φέρει πολύ μεγαλύτερο ηθικό βάρος, αφού αγγίζει εθνικές μνήμες και εθνικές ευαισθησίες...

Είναι γνωστό ότι η ΑΕΚ ιδρύθηκε, ως αθλητικό σωματείο, πριν ακριβώς έναν αιώνα, από Έλληνες της Κωνσταντινούπολης που ήρθαν στη χώρα μας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Για χρόνια οι Μικρασιάτες πρόσφυγες αντιμετώπισαν υποτίμηση και προκατάληψη εκ μέρους των τοπικών κοινωνιών, στα μέρη όπου εγκαταστάθηκαν. Όμως, στην κορυφή των προσβολών που υπέστησαν στέκει η προσφώνηση «Τούρκοι»! Κι αυτό ακουγόταν συχνά στα γήπεδα όπου αγωνιζόταν η ΑΕΚ, μέχρι και αρκετές δεκαετίες μετά την ίδρυση του συλλόγου.

Πίστευα ότι η θλιβερή αυτή προσφώνηση έχει χάσει κάθε νόημα στην εποχή μας, αφού ελάχιστη φυσική σχέση - πλην της ιστορικής και συμβολικής - έχει σήμερα ο οργανισμός ΑΕΚ με τον προσφυγικό ελληνισμό. Με αίσθημα έκπληξης, λοιπόν, είδα εικόνες νεαρών φιλάθλων να γράφουν με μπογιά τη λέξη «Τούρκοι» στους τοίχους της «Αγιά Σοφιάς», αναπαράγοντας μία ιστορική ύβρη της οποίας προφανώς δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν το ηθικό βάρος.

Όμως, πόσο «Τούρκοι» ήσαν οι Έλληνες της Μικρασίας; Ή, για να το θέσω διαφορετικά: Πόσο «πιο Έλληνες» από εκείνους ήταν οι Έλληνες της Παλιάς Ελλάδας, της χώρας στην οποία εκόντες - άκοντες (μάλλον άκοντες) ήρθαν να ζήσουν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες;

Θα προσπαθήσω να το θέσω φιλοσοφικά: Αν θέλεις να μετρήσεις την ισχύ μίας ιδιότητας, δες την μέσα σε συνθήκες που ευνοούν την ακύρωσή της. Για παράδειγμα, η εντιμότητα ενός ανθρώπου δεν μπορεί να κριθεί με βεβαιότητα μέσα στους τοίχους ενός μοναστηριού αλλά μέσα στην πραγματική ζωή, εκεί που δοκιμάζονται οι αντιστάσεις στις προκλήσεις και τους πειρασμούς!

Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας κατόρθωσαν να διατηρήσουν την ελληνική τους συνείδηση μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, περιβαλλόμενοι από πληθυσμούς που έβλεπαν κάθε άλλο παρά απόλυτα φιλικά την εθνική τους ταυτότητα και τη θρησκευτική τους πίστη. Και όμως, ως τα βάθη της ψυχής τους οι Μικρασιάτες αισθάνονταν Έλληνες!

Η γιαγιά μου ήταν από την Πόλη και ο παππούς μου από τη Νικομήδεια. Θυμάμαι τον παππού μου να θυμώνει κάθε φορά που το ραδιόφωνο έπαιζε «εγγλέζικα» τραγούδια (που μπορεί να ήταν και γαλλικά ή ιταλικά!). «Θέλω να ακούω μόνο ελληνικά», έλεγε. Παρά τις οδυνηρές προσωπικές εμπειρίες του στη διάρκεια της Καταστροφής, δεν μισούσε τους Τούρκους. Κι αυτό γιατί αισθανόταν πως ανήκε σε έναν ανώτερο πολιτισμό που δεν του επέτρεπε να μισεί όσους δεν είχαν κατορθώσει να μυηθούν σε αυτόν. Φυσικά, δεν θα επέτρεπε ποτέ σε κανέναν να τον αποκαλέσει «Τούρκο»!

Σήμερα, αυτή η προσφώνηση αποτελεί θλιβερή ανάμνηση γηπεδικών συνθημάτων του περασμένου αιώνα. Τα νεαρά άτομα, λοιπόν, που, χάριν αστειότητας και ελαφρά τη καρδία, έγραψαν τη λέξη «Τούρκοι» στους τοίχους της «Αγιά Σοφιάς», δεν χρειάζονται μάλωμα αλλά, πολύ περισσότερο, χρειάζονται ιστορική επιμόρφωση.

Γιατί, όσο κι αν σήμερα τείνουμε να το ξεχνούμε, ο Ελληνισμός της Μικρασίας είχε σημαντική συμβολή στο μεγάλωμα της Ελλάδας. Κυρίως σε ό,τι αφορά τον πολιτισμό της χώρας.

Εντάξει, και το ποδόσφαιρο!

KLIK

ΓΕΡΜΑΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ 0-1 (HIGHLIGHTS)

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα της αναμέτρησης εδώ:

https://www.novasports.gr/web-tv/sport/podosfairo/event/nations-league/video/15138007/germania-ellada-0-1-ta-highlights-tou-agona/

ΣΕΡΒΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ 1-2 (HIGHLIGHTS)

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα της αναμέτρησης εδώ:

https://www.novasports.gr/web-tv/sport/podosfairo/event/nations-league/highlights/video/15132699/servia-ellada-1-2-highlights/

ΑΕΚ – ΛΑΣΚ 1-0 (HIGHLIGHTS)

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα της αναμέτρησης εδώ:

https://www.novasports.gr/web-tv/sport/podosfairo/event/uefa-champions-league/highlights/video/15092530/aek-lask-1-0-highlights/

ΑΕΚ – ΛΕΦΣΚΙ ΣΟΦΙΑΣ 4-0 (HIGHLIGHTS)

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα της αναμέτρησης εδώ:

https://www.novasports.gr/web-tv/sport/podosfairo/event/uefa-champions-league/highlights/video/15063395/aek-lefski-sofias-4-0-highlights/

 ...Και σίγουρα η ΑΕΚ θα αποδείξει 

 ότι δεν πάει στο Ch.L. μόνο για 

 εκδρομή και για το... παραδάκι! 

Πώς η «πολιτική ορθότητα» έγινε ανάχωμα στην καριέρα μιας μεγάλης αθλήτριας

Ακούμε στις ειδήσεις για την ανησυχητική επανεμφάνιση στη χώρα μας του λεγόμενου Ιού του Δυτικού Νείλου, ο οποίος προσβάλλει τον άνθρωπο με το τσίμπημα μολυσμένων κουνουπιών. Ανάλογη επιδημιολογική ανησυχία είχε προκληθεί το καλοκαίρι του 2012, με την εμφάνιση και τότε κρουσμάτων στην Ελλάδα. Μία «παράπλευρη απώλεια», όμως, δεν αφορούσε κάποιο τσίμπημα κουνουπιού αλλά κατάχρηση της λεγόμενης «πολιτικής ορθότητας» από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία παραλίγο να καταστρέψει την καριέρα μίας μεγάλης αθλήτριας της ΑΕΚ με αφορμή έναν ασήμαντο αστεϊσμό στο τότε Twitter (νυν X). Αντιγράφω από την Wikipedia:

Η Βούλα Παπαχρήστου ήταν να αγωνιστεί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, αλλά αποβλήθηκε από την ελληνική ομάδα όταν στις 25 Ιουλίου 2012 δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο Twitter ένα ανέκδοτο που αναφερόταν στους Αφρικανούς σχετικά με τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου. Η δημοσίευση αυτή ήταν παράλληλη της ειδησεογραφίας που υπήρχε εκείνο το διάστημα στην Ελλάδα, σχετικά με την εμφάνιση του Ιού του Δυτικού Νείλου και την προσβολή τουλάχιστον πέντε ατόμων και τον θάνατο ενός. Το ανέκδοτο, που χαρακτηρίστηκε ατυχές από την ίδια καθώς, όπως είχε δηλώσει, ήταν ένα άκομψο αστείο και για το οποίο αργότερα ζήτησε συγγνώμη, καταδικάστηκε από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ως κάτι που ήταν αντίθετο προς τις ολυμπιακές αξίες και τα ολυμπιακά ιδεώδη. Η ανάκληση της συμμετοχής της από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή χωρίς να προηγηθεί ενημέρωσή της ώστε να υπάρξει πιθανή απολογία της, έφερε αντιδράσεις από βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου που κατέθεσαν ερωτήσεις σχετικά με το ζήτημα αυτό, όπως και από Έλληνες πρώην αθλητές του στίβου και καλλιτέχνες.

Με αφορμή το περιστατικό αυτό, είχαμε γράψει ένα άρθρο στο ΒΗΜΑ αναδεικνύοντας την «αλά καρτ» (και μάλλον υποκριτική) ευαισθησία της Ολυμπιακής Επιτροπής, πίσω από το σκεπτικό της απόφασης αποκλεισμού της αθλήτριας. Παραθέτω αποσπάσματα του κειμένου:

------------------------

Η πρόσφατη, πολυσυζητημένη υπόθεση της Βούλας Παπαχρήστου άνοιξε πάλι τον κύκλο των αντιπαραθέσεων περί ρατσισμού στη χώρα. Θυμίζουμε ότι η αθλήτρια της ΑΕΚ αποκλείστηκε με συνοπτικές διαδικασίες από την Ολυμπιακή αποστολή λόγω ενός χιουμοριστικού σχολίου της στο site κοινωνικής δικτύωσης “Twitter”, το οποίο (σχόλιο) θεωρήθηκε ρατσιστικό από τους υπεύθυνους της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. 

Το σχόλιο ανέφερε τα εξής: «Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό!» Πέραν από το προφανές επιστημονικό λάθος που εμπεριέχει (πρόκειται απλά για μολυσμένα Ελληνικά κουνούπια!), το κατά πόσον το σχόλιο είναι ή όχι ρατσιστικό είναι θέμα συζήτησης. Το πρόβλημα είναι κατά κύριο λόγο εννοιολογικό: η διαφορετικότητα στην αξιολόγηση μιας πράξης ως ρατσιστικής ή όχι, οφείλεται στην μη-οικουμενικότητα της αντίληψης του πρωτογενούς όρου «ρατσισμός».

(...)

Παρεμφαίνει το σχόλιο της αθλήτριας απαξιωτική διάθεση απέναντι στην ιδέα του «Αφρικανού»; Αντί απάντησης, θα αναφερθώ σε μία πολύ έξυπνη παρατήρηση αναγνώστη του «Βήματος», την οποία διάβασα πρόσφατα: Ας κάνουμε την φανταστική υπόθεση ότι έκανε την εμφάνισή του στη χώρα το «κουνούπι του Δυτικού Ρήνου», και ότι κάποιος αναρτούσε στο Twitter το σχόλιο: «Με τόσους Γερμανούς τουρίστες στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Ρήνου θα τρώνε σπιτικό φαγητό!» Πόσοι αναγνώστες θα εύρισκαν το εν λόγω σχόλιο απεχθές, απαράδεκτο, ακραία υποτιμητικό και, εν τέλει, «ρατσιστικό»; Απ’ όσους δεν θα το εύρισκαν (υποπτεύομαι, η συντριπτική πλειοψηφία), θα ζητούσα να μου εξηγήσουν σε τι διαφέρει, καταρχήν, από το αντίστοιχο σχόλιο της αθλήτριας. Αν η ιδιότητα «Αφρικανός» εξ ορισμού ευαισθητοποιεί περισσότερο από την (εξίσου μη-επιλεγμένη από τους φορείς της) ιδιότητα «Γερμανός», τότε θα πρέπει να εξετάσουμε μήπως αυτή η «αλά καρτ» ευαισθησία εμπίπτει στις προϋποθέσεις για υποκρυπτόμενο ρατσισμό!

------------------------

Τελικά, τι πετύχαμε με τις υποχόνδριες υπερβολές της «πολιτικής ορθότητας» (πέρα από την άδικη παρ' ολίγον καταστροφή της καριέρας κάποιας αξιόλογης αθλήτριας στη μικρή κι ασήμαντη Ελλάδα); Ας ρίξουμε μια ματιά στον σημερινό κόσμο. Κι ας δούμε ποιος κέρδισε ξανά την εξουσία στη μεγαλύτερη Δυτική υπερδύναμη και λόγω της αγανάκτησης των πολιτών για το ανελεύθερο αυτό δόγμα που επιχειρήθηκε να τους επιβληθεί (δείτε, π.χ., εδώ).

Όσο για τη δική μας ήπειρο, ας δούμε ποιες δυνάμεις άρχισαν και πάλι να βγαίνουν από τα σκοτεινά «μπαούλα» της Ιστορίας, κεφαλαιοποιώντας πολιτικά την κόπωση των Ευρωπαίων από τις καταχρηστικές εφαρμογές «αντιρατσιστικών νόμων» που προστατεύουν επιλεκτικά και μονόπλευρα εκείνους που αρνούνται να αποδεχθούν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη...

     Δείτε και σχετικό άρθρο στο περιοδικό ΚΛΙΚ

Ιστορικό ξεκίνημα μες στη βροχή...

Τι βραδιά... Έψαχνες στεγνό σημείο να πατήσεις μέσα στις λάσπες μετά τη δυνατή βροχή... Αλλά άξιζε τον κόπο!

Από τη σελίδα Χρονοντούλαπο ΑΕΚ στο Facebook :

27-7-2017: Έναρξη των εργασιών του νέου γηπέδου της ΑΕΚ, με τον αγιασμό στον ιστορικό χώρο. Περισσότεροι από 10.000 φίλαθλοι βρέθηκαν στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τον αγιασμό τέλεσε ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδέλφειας, Γαβριήλ, ο οποίος δώρισε στον Δημήτρη Μελισσανίδη την πρώτη σημαία για το νέο γήπεδο. Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται από νωρίς το απόγευμα, παρά την ξαφνική μπόρα που ξέσπασε το μεσημέρι και μετέτρεψε σε βούρκο τον χώρο της εκδήλωσης. Εκεί βρέθηκαν σύσσωμο το ποδοσφαιρικό τμήμα και ο προπονητής, Μανόλο Χιμένεθ, οι οποίοι αποθεώθηκαν. Παρόντες, φυσικά, ήταν και παλαίμαχοι θρύλοι της ομάδας, όπως ο Μαύρος, ο Νεστορίδης και ο Παπαϊωάννου, ο Υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, καθώς και οι Κώστας Λαλιώτης, Σωκράτης Φάμελλος, Γιώργος Πάντζας, Ελένη Αυλωνίτου, Ιούλιος Συναδινός, Έφη Γεωργιάδου-Αποστολάκη, Θεόδωρος Δρίτσας, Παναγιώτης Κουρουμπλής και Κώστας Βουτσάς. «Θέλω να ευχαριστήσω όλο αυτό τον κόσμο που πίστεψε στον δίκαιο αγώνα μας. Άλλωστε, σε αυτή την ομάδα τίποτα δεν χαρίστηκε. Τα τείχη της Αγιάς Σοφιάς θα είναι ψηλά και δεν θα πέσουν ποτέ ξανά. Θα είναι άτρωτα. Η φλόγα άναψε. Θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, που έδωσε την ευχή του για να χτίσουμε αυτό το γήπεδο. Σας καλώ να χτίσουμε μαζί το δεύτερο σπίτι της ομάδας μας. Να κάνουμε ξανά υπερήφανους τους προγόνους μας», ήταν τα λόγια με τα οποία έκλεισε την ομιλία του ο Δημήτρης Μελισσανίδης, φανερά συγκινημένος. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με μια μουσικοχορευτική παράσταση.

Χρονοντούλαπο ΑΕΚ

Ουδέν μονιμότερον...

Στην δημοσιογραφική "αργκό" ισχύει το "ουδέν μονιμότερον του προσωρινού". Δηλαδή, ακούμε επαναληπτικά, επί μέρες ή και εβδομάδες, την ίδια ακριβώς έκφραση για ένα ζήτημα που, υποτίθεται, έχει περιορισμένη χρονική ισχύ.

Παραδείγματα:

* Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις / οι κινητοποιήσεις, κλιμακώνεται η κρίση, κλπ.

Σαν να λέμε, μία "κλιμάκωση" είναι δυνατό να παρατείνεται επ' αόριστον, έτσι ώστε στο τέλος παύει να είναι κλιμάκωση (κάτι που, εξ ορισμού, συμβαίνει μία φορά μόνο)!

* Κρίσιμη εβδομάδα / κρίσιμο σαββατοκύριακο, κλπ., για τις μεταγραφές της ΑΕΚ.

Θα αποτελούσε ενδιαφέρουσα είδηση για μένα αν δεν το διάβαζα ξανά και ξανά ως τίτλο στο ίδιο οπαδικό site, εδώ και πολλές εβδομάδες τώρα (έχω χάσει πια τον λογαριασμό). Τελικά, ατέλειωτη κρίση στα μεταγραφικά της πρωταθλήτριας!

Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα. Όπως εκείνο το αξεπέραστο "η κατάσταση εξακολουθεί να παραμένει κρίσιμη" !

Παιδιά, ξεφύγετε επιτέλους από τα κλισέ. Δεν κάνουν καλό στην εικόνα του επαγγέλματος!

Μήπως το VAR σκοτώνει το ποδόσφαιρο;

Κείμενο γραμμένο τον Ιούλιο του 2024, εν μέσω ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Τα ίδια ακριβώς θα λέγαμε και σήμερα, σε μέρες παγκοσμίου κυπέλλου. Μάλιστα, διάβασα πριν καιρό ότι ένας επιφανής διεθνής διαιτητής (νομίζω ο Κολίνα) εισηγήθηκε παρόμοιες αλλαγές στον κανονισμό που αφορά το οφσάιντ.

Το VAR αποδίδει δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο αλλά, ταυτόχρονα, επιβάλλει στο άθλημα μία συνθήκη υπερβολικής και, τελικά, αντιποδοσφαιρικής τυπολατρίας. Ίσως ήρθε η ώρα να επανεξεταστούν οι κανονισμοί ποδοσφαίρου, ειδικά σε ό,τι αφορά το οφσάιντ...

Τελικός παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου ανάμεσα στην ομάδα Α και την ομάδα Β. Το παιχνίδι είναι συναρπαστικό και, ένα λεπτό πριν τη λήξη του, η ομάδα Α προηγείται με 2-1. Η ομάδα Β προσπαθεί απεγνωσμένα να ισοφαρίσει ώστε να στείλει το παιχνίδι στην παράταση. Και να που, δευτερόλεπτα πριν το τελικό σφύριγμα, το “δεκάρι” της ομάδας Β δίνει μία αριστουργηματική κάθετη πάσα στον σέντερ-φορ, ο οποίος, αν και κλεισμένος από δύο αντίπαλους αμυντικούς, κατορθώνει να σκοράρει με ένα εκπληκτικό σουτ! Στις εξέδρες το μισό γήπεδο πανηγυρίζει έξαλλα, ενώ το άλλο μισό – που απλά περίμενε το σφύριγμα της λήξης για να γιορτάσει τον αναμενόμενο θρίαμβο – παραδίνεται άξαφνα στη σιωπή…

Όμως, πάνω που χαιρόμαστε για τα έξτρα 30 λεπτά (συν τα πιθανά πέναλτι στο τέλος) που θα απολαύσουμε στις τηλεοπτικές οθόνες μας, βλέπουμε τον διαιτητή να συνομιλεί με το VAR (video assistant referee) και, μετά από εξονυχιστική εξέταση της φάσης, να ακυρώνει, τελικά, το τέρμα της ισοφάρισης. Με βάση τα ηλεκτρονικά συστήματα εποπτείας του σύγχρονου ποδοσφαίρου που “κόβουν την τρίχα στα δύο”, η μύτη από το παπούτσι του σκόρερ βρισκόταν λίγα εκατοστά πιο μπροστά από τη νοητή γραμμή που οριοθετούσε τη θέση του τελευταίου αμυντικού κατά τη στιγμή της μεταβίβασης της μπάλας. Κι αυτή η ασήμαντη – με βάση την ποδοσφαιρική λογική – λεπτομέρεια στάθηκε αρκετή για να κρίνει το αποτέλεσμα του πιο σημαντικού ποδοσφαιρικού αγώνα της τετραετίας!

Η πιο πάνω ιστορία είναι, φυσικά, φανταστική. Όχι όμως και το σκηνικό της παρανοϊκής υπερβολής που περιγράφει. Το έχουμε δει αμέτρητες φορές στο ελληνικό πρωτάθλημα, το βλέπουμε τούτες τις μέρες (σ.σ.: Ιούλιος 2024) σε κάποιες περιπτώσεις και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Και, το ερώτημα προκύπτει αβίαστα: Μήπως, τελικά, το VAR “σκοτώνει” το ποδόσφαιρο;

Μία βιαστική και άκριτη καταφατική απάντηση στο ερώτημα θα αδικούσε το VAR, το οποίο έχει συμβάλει αποφασιστικά στον περιορισμό του ανθρώπινου διαιτητικού λάθους στους αγώνες ποδοσφαίρου (ειδικά σε ό,τι αφορά τον εντοπισμό αντιαθλητικής συμπεριφοράς και τον καταλογισμό των πέναλτι). Και, ναι, το οφσάιντ είναι οφσάιντ ακόμα και για απειροελάχιστες αποστάσεις που ανιχνεύονται μόνο με τη βοήθεια προχωρημένης τεχνολογίας!

Από την άλλη, όμως, αυτή η τυπολατρική προσήλωση στη λεπτομέρεια ως προς το οφσάιντ βλάπτει το ποδόσφαιρο ως θέαμα, αφού, πολύ πιο συχνά απ’ όσο θα ‘πρεπε, θέτει σε αμφισβήτηση το ζωτικότερο στοιχείο του αθλήματος: την επίτευξη ενός τέρματος. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, σε καμία σοβαρή συζήτηση δεν αντέχει ο ισχυρισμός ότι τα λίγα μόλις εκατοστά που εξείχε το παπούτσι του επιθετικού στο πιο πάνω φανταστικό παράδειγμά μας, έδωσαν στον σκόρερ κάποιο ουσιαστικό πλεονέκτημα!

Όμως, αν δεχθούμε το VAR ως συστατικό εκ των ων ουκ άνευ, πλέον, του σύγχρονου ποδοσφαίρου, πώς θα μπορούσε το άθλημα να προστατέψει τον εαυτό του από τις συχνά απογοητευτικές υπερβολές του βοηθητικού συστήματος διαιτησίας; Η μόνη λύση που, προσωπικά, μπορώ να δω δεν αφορά το ίδιο το VAR αλλά αυτό καθαυτό το ποδόσφαιρο. Έχει έρθει, ίσως, η στιγμή να επανεξεταστεί η παράγραφος του κανονισμού που αφορά το πιο κρίσιμο ζήτημα: τον ορισμό του οφσάιντ. Και να αναζητηθεί τρόπος ώστε να γίνουν πιο χαλαρές οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ισχύει ο σχετικός κανόνας.

Μία πιθανή τροποποίηση του κανονισμού θα μπορούσε, για παράδειγμα, να είναι η εξής: Να θεωρείται ως αντικανονική (off-side) η θέση του επιτιθέμενου όταν ολόκληρο το σώμα του βρίσκεται μπροστά από τη νοητή γραμμή της θέσης του τελευταίου αμυντικού. Αυτό έχει ποδοσφαιρική λογική, αν σκεφτούμε ότι συνάδει με τον ορισμό του ίδιου του γκολ. Για να θεωρείται έγκυρο το τελευταίο θα πρέπει ολόκληρη η μπάλα να έχει περάσει τη νοητή γραμμή του τέρματος.

Διαφορετικές και πιο εφαρμόσιμες τροποποιήσεις του κανονισμού σε ό,τι αφορά το οφσάιντ μπορούν, ασφαλώς, να προταθούν. Αυτό που έχει σημασία είναι να μη χαθεί μέσα σε τυπικές υπερβολές η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Ή, τουλάχιστον, η ακριβοδίκαιη τυπικότητα να επιβάλλεται με ελαστικότερους όρους, και σίγουρα όχι όταν βρίσκεται να εξέχει ελάχιστα ένα κεφάλι ή ένα ποδοσφαιρικό παπούτσι!

(Περιοδικό ΚΛΙΚ, 2-7-2024)

Εικονική πραγματικότητα...

  

- Πρόεδρε, σε άκουσα στον Sport FM που είπες για τους πέντε παικταράδες που φέρνεις στην ΑΕΚ.

  

- Ρώσος φαρσέρ ήταν!